Bet

HENES64 i oby wszyscy pacjenci byli tacy rozsądni:) Zdrowia wszystkim!

MILLIVANILLI Na rehabilitację kieruje szpital, w którym wykonywana jest operacja. Zazwyczaj pacjent kierowany jest do ośrodka w niedalekiej odległości od szpitala. Bywa, że szpital ma u siebie oddział rehabilitacyjny. Nie słyszałam, aby samemu wybierać ośrodek rehabilitacyjny. Po wyjściu ze szpitala pacjent otrzymuje adres ośrodka i oczekuje na zaproszenie. Druga sprawa - wiele nie wymyśli się na rehabilitacji. Ważne są ćwiczenia oddechowe, rozruch w poruszaniu się. Nie ma tu wielkiej filozofii, a niektórzy pacjenci nawet rezygnują z wyjazdu i sami się rehabilitują w domu. Dlatego proponuję abyś nie denerwowała się gdzie by to najlepiej wysłać swojego tatę. Im bliżej - tym lepiej dla pacjenta (ogranicza się jemu trudności z transportem i bólem pooperacyjnym, który jeszcze w tym czasie może towarzyszyć). Ułatwia to również opiekującej się pacjentem rodzinie - dostarczenie na miejsce rehabilitacji, a na koniec obiór. Zazwyczaj rodzina jest w tej kwestii pomocna. Dlatego głowa do góry, myśl teraz o pozytywnym rezultacie zabiegu. Życzę zdrowia.

DAMI1990 Rozumiem Cię doskonale i myślę sobie, że najlepiej byłoby abyś już dłużej nie czekał na operację bo zwariujesz:) Faktycznie masz dla kogo żyć i nie martw się, jeszcze nie jeden raz dzieciaki będą cię doprowadzały do szału aż zacznie Ci się marzyć szał sprzed operacji:) Jesteś młodym człowiekiem, jesteś silny, nie masz dodatkowych kłopotów chorobowych, więc będzie dobrze. Jedź szybko do Zabrza, załatwiaj termin, o wszystko dokładnie się dopytaj i poddaj się operacji. Potem będzie tylko raj:) na początku trochę dziwny, na prochach.......... ale to pestka w porównaniu z oczekiwaniami na operację i milionem wątpliwości i pytań namnażających się jak bakterie. Nie martw się, że masz dziwne pytania. My też je mieliśmy i również sądziliśmy, że były dziwne. Wszyscy przechodzimy to samo, nie jesteś sam. Dlatego głowa do góry :) Po szpitalu pojedziesz na rehabilitację i jak większość z nas tu pisze - jest to najfajniejszy czas w naszym obecnym życiu - wszystko wraca do normy, stajemy się silniejsi, odstawiają nam leki, których walizkę otrzymujemy po operacji i przebywamy wśród ludzi po takich samych przejściach, którzy najlepiej nas potrafią zrozumieć. Widzisz...... same miłe chwile przed Tobą, więc do dzieła:) Bądź dobrej myśli. A jeżeli nie dasz rady uspokoić się sam, pójdź do lekarza rodzinnego i powiedz o tym, powinien przepisać Ci coś łagodnego, uspakajającego. Nerwy są niedobre przed operacją, zaczynamy wówczas chorować, przeziębiać się, wszystko się niepotrzebnie chwyta, a to oddala termin operacji. Pamiętaj o dokładnym wyleczeniu zębów, usunięciu wątpliwych. Na inne badania otrzymasz skierowanie. Dbaj o zdrowie abyś nie osłabiał układu immunologicznego. I uśmiechnij się teraz:) Wszystkiego dobrego!

DAMI1999 Proszę, nie nazywaj mnie bohaterką, bo wszyscy tu jesteśmy bohaterami. Tak samo Ci, co są przed operacją, jak i Ci, którzy stoją po drugiej stronie. Każdy przypadek jest inny, choć podobny. Trudno się wymądrzać, jedynie możemy opowiedzieć każdy z własnego doświadczenia. I tak też teraz Ci czynię:) Bałam się jak szalona, do tego stopnia, że nie chciałam się poddać operacji, nie chciałam ratować życia. Czytałeś, znasz post, to sam o tym już wiesz:) Nerwy miałam w takim stanie, że wręcz obawiała się rodzina, czy powinnam się poddać operacji, bo w takim stanie, w jakim byłam trudno leczyć pacjenta. Jednak w momencie przebudzenia po operacji wstąpiła w moją głowę inna rzeczywistość. Ulga, radość, chęć napisania Wam tu na forum, że żyję. Niestety nie mogłam, bo nie miałam z sobą komputera. Napisałam natychmiast po powrocie do domu. Tak więc i Ty dasz radę. Odpuść trochę, bo wierz mi, że operacja jest bardzo poważna, ale nasze nerwy ją przerastają. Sam to powiesz gdy będziesz po wszystkim i to Ty będziesz bohaterem i głównym doradcą sercowym:) Jak żyję teraz, po pięciu latach? Tak samo jak przed operacją, z tą różnicą, że muszę przyjmować leki i wykonywać pomiar INR. Właśnie dzisiaj to zrobiłam - mam 2,49:) Chyba wreszcie potrafią sobie z tym wskaźnikiem poradzić. Latami skakał mi w górę i w dół. Ostatnio jest lepiej. Dalsza część odpowiedzi: INR ostatnio wykonałam w laboratorium w grudniu, a nie jak mi zalecano - co miesiąc. Faktem jest, że sama w międzyczasie wykonałam urządzeniem w domu. Jakąś więc kontrolę miałam, mimo to minęło 4 miesiące od wizyty w przychodni. Oszczędzam żyły, dlatego nie chce tak często się kłuć. Uznałam, ze jem to samo, zażywam taką samą dawkę Warfinu, czasami ją zmieniam w zależności od pożywienia (rozrzedzającego lub zagęszczającego), więc powoduję, że INR jest wyższe niż u zdrowego człowieka. Tego się trzymam, inne choroby i leki nie mają na mnie wpływu, dlatego tak sobie radzę, jak opisuję. Na kontrole coroczne chodzę do kardiologa mnie prowadzącego. Nie dzieje się nic nadzwyczajnego, dlatego nie ma potrzeby częściej. Raz moja lekarka zaprosiła mnie na kolejną wizytę za dwa lata. Jednak jakiś incydent się zadział, podejrzenie o mikro-udar (nie wiem czy miał on miejsce, zbyt późno było wykonane badanie), dlatego pojawiłam się wcześniej u lekarza. Wykonano mi badanie przezprzełykowe, chodziłam całą dobę z Holterem. Wszystko jednak było w normie, a że jestem po operacji pacjentem specjalnej troski:), to przebadano mnie ponad to, co bu wykonano u *normalnego* pacjenta:) Pracuję sto godzin na dobę, umysłowo, choć czasami nabiegam się tak jak maratończyk. Gdybym nie słyszała cykania zastawki - zapomniałabym o operacji. Pływam, chodzę na aquaerobik, bywa, że jeżdżę na rowerze. Można nam latać samolotami, więc życie się nam nie kończy na Polsce:) Wierz mi, nie jest źle:) Czytałeś ten post, więc wiesz, że wiele osób mówi tak samo - to tacy sami bohaterowie jak ja, jak Ty, jak każdy kolejny, który tu do nas dotrze:) W jakim wieku jesteś? Od jak dawna wiesz o wadzie serca? Od kiedy wiesz o operacji? Jaką pracę wykonujesz? Czy posiadasz inne choroby? Wiem, że czym prędzej zrobi się operację, tym szybciej serce poradzi sobie z powrotem do normy. Nie warto czekać do ostatniej chwili, bo mogą później występować różne powikłania spowodowane niewydolnością serca przed operacją. Ono nie ma tylu sił na podjęcie nowej pracy. Co nie oznacza, że tak dzieje się zawsze. Mówili mi to lekarze, gdy zwlekałam, gdy oddalałam operacje. Chyba w ostatniej chwili ją wykonałam. Pod tym względem nie bierz ze mnie przykładu:) Chyba dosyć na teraz tej lektury, bo zrobi się nudna:) W razie pytań - odpowiem:) Życzę spokoju i oczywiście zdrowia Wyszyńskim. Zdrowych, szczęśliwych Świąt:)

DAMI1990 Rozumiem doskonale Twoje obawy, bowiem pamiętam doskonale swoje. Zachęcam do poczytania od początku tego postu, który był przeze mnie rozpoczęty i opisywał wszystkie doświadczenia, troski, obawy i radości. Oczywiście na każde z pytań mogę odpowiadać na bieżąco. Jeśli chodzi o odczucia bólowe - nie miałam żadnych dolegliwości związanych z wadą i tętniakiem. Wydaje mi się, że kłucia, które odczuwasz mogą mieć podłoże nerwowe - ta jak wcześniej już przeczytałeś - nerwobóle. Nie będę doradzała rodzaju zastawki, bo jest to sprawa indywidualna - mam na myśli pole zabiegowe - czyli ostateczna decyzja podejmowana jest podczas operacji. Ty owszem, będziesz proszony przed operacją o decyzję odnośnie wyboru zastawki: mechaniczna, czy biologiczna? Będzie Ci wszystko wytłumaczone - wszystkie za i przeciw każdej z osobna. Ja decydowałam się na biologiczną, a otrzymałam mechaniczną. Znam również odwrotne przypadki. Każda ma zalety i wady, Byłam operowana w Zabrzu i wszystkie, wyczerpujące informacje otrzymałam. Jeśli byłam nieusatysfakcjonowana odpowiedziami, było mi ich zbyt mało - dopytywałam, doczytywałam. Gdy pojedziesz do Zabrza na wizytę - o wszystko się pytaj. A my ewentualnie dopowiemy Ci na podstawie naszych doświadczeń. Nie martw się na zapas. Nie denerwuj się, choć jest to nieuniknione. Jednak wiem po sobie samej, po tym, co inne osoby tu piszą - strach jest ogromny, a po operacji mówiliśmy, że nie był on nam potrzebny, nie był do końca uzasadniony. Wiem, jestem bohaterką z pięcioletnim stażem. Ty też tyle będziesz miał, nawet nie zauważysz jak to zleci:) W razie wątpliwości - pytaj. W razie czego możesz się skontaktować prywatnie. Pozdrawiam.

OLBRZYMKA Nie posiadam wiedzy na temat Twoich problemów, natomiast wiem, że w Szczecinie prowadzi badania profesor Jan Lubiński - światowej sławy genetyk. Może on mógłby Ci pomóc? Spróbuj odnaleźć jego ośrodek, skontaktuj się i może będzie Ci pomocny? Tego z całego serca życzę

Ewa:) smutne informacje przekazałaś. Pomimo Twoich zdrowotnych kłopotów trzymasz nieustannie fason i dzielnie sobie ze wszystkim radzisz. Gratuluję siły! Smutno mi jednak, że posiadasz tak dużo trosk związanych ze swoim zdrowiem. Niedawno mojej znajomej mąż miał przeprowadzaną kardiowersję. Bał się bardzo, na szczęście wszystko poszło według planów i w chwili obecnej czuje się dobrze. A jakie leki przyjmujesz, że tak bardzo się ich obawiasz? Wiem o istnieniu leku na rozrzedzenie krwi, przy którym nie ma potrzeby badania wskaźnika INR, jednak moja lekarka mi go nie zleciła, informując, że nie nadaje się on w moim przypadku. Cały czas czekam aż mądre głowy naukowców wymyślą lek i dla mnie, by pozbyć się Warfinu. Dlaczego obawiasz się tego leku? Jakie ma skutki uboczne? Bardzo Ci współczuję, nie potrafię pomóc, nawet nie wiem jak wesprzeć. W związku z tym, że od dziecka walczysz ze swoim sercem, jesteś dla niego najlepszą specjalistką, zwłaszcza, że chcesz je zrozumieć. Nie potrafię nic wyjaśnić w Twoich chorobach, bo nawet po co. Mogę tylko trzymać kciuki aby nauka, wiedza lekarzy potrafiły Ci pomóc. Cieszę się za to, że jesteś, że zaglądasz tutaj, że mamy z Tobą kontakt i potrafisz nam wiele rzeczy wyjaśnić. Życzę Ci zdrowia i wiary, że dasz sobie ze wszystkim radę i będziesz zdrowa, choć pocerowana:) Wszystkiego najlepszego ...........

Hej wszystkim, tym smutnym i tym wesołym:) Skoro wszyscy dzielą się swoimi troskami i radościami, to i ja to zrobię. Pięć lat temu, w połowie stycznia miałam operację. Dwa tygodnie temu byłam na corocznej kontroli kardiologicznej, a dzisiaj miałam wykonywane echo serca. Jest dobrze:) Weszłam na początek tego posta i wspomniałam sobie dni przygotowań do wyjazdu na operację. Dziękuję Tobie Billymarks, dałeś mi wówczas dużo sił. Ewa - Ty również brylowałaś w informacjach i wsparciu. ( co się z Wami teraz dzieje? dajcie znać o sobie) Dzięki Wam, którzy tu byliście w tym *moim* czasie zdołałam siły aby pojechać na operację (a nie chciałam się jej poddać). Jeszcze raz Wam dziękuję. Ci co teraz bardzo się męczycie, uwierzcie, że będzie dobrze i jeszcze są przed Wami wspaniałe chwile. Jeśli tylko mogę Wam w czymś pomóc, wyjaśnić - piszcie. Może w końcu uda się nam spotkać i cieszyć wspólnie? Pamiętacie....... założyłam post SERDUCHA....... może warto do tematu powrócić? Pozdrawiam Was ciepło, życzę zdrowia. Bet

Karolina5529 Jeżeli nie jesteś lekarzem, a przypuszczam, że nie, skoro nas pytasz, to proponuję abyś nie próbowała się leczyć sama, a skierowała się do lekarza specjalisty, Im dłużej będziesz trwała w takim stanie, tym gorzej dla serca i dla Twojej psychiki. Nieprzespane noce pociągną za sobą osłabienie kolejnych organów, nerwicę, itp. Jeżeli Twój dotychczasowy lekarz nie jest skuteczny, proponuję abyś zrobiła rekonesans w swojej okolicy i udała się do dobrego specjalisty, który porządnie przyłoży się do Twojego problemu. Nie odpuszczaj, tylko udaj się do lekarza i znajdź przyczynę swojego złego stanu samopoczucia. Życzę zdrowia. Bet

EWELADK Nie pamiętam dokładnie, ale chyba miałam skierowanie na zabieg ze wskazaniem do Zabrza. Zadzwoń do tamtego szpitala i dowiedz się dokładnie, przepisy mogły ulec zmianie, a i nasza pamięć może zawodzić. Lekarz, o którym pisałaś ułatwia kontakt z ośrodkiem. Jeśli połączysz się z sekretariatem, zapewne wszystkie wymagania będą Ci podane. Powodzenia :)

EWALADK domyślam się, że jesteś ze Szczecina? Procedury są takie, że otrzymujesz skierowanie i wybierasz gdzie się chcesz leczyć. Lekarz, o którym piszesz bywa w Szczecinie i dlatego jest ułatwiony kontakt jeśli pacjent chce się leczyć w Zabrzu. Gdyby go nie było, to kontaktowałabyś się z Zabrzem i oni by Tobą pokierowali co dalej zrobić. Jeśli chcesz coś więcej wiedzieć, proponuję bezpośredni kontakt. Jak chcesz, podaj maila albo telefon. Byłam w podobnej sytuacji. Pozdrawiam

KAJSIA Dziękuję bardzo za miłe słowa, choć są zbędne. Najważniejsze abyście poradzili sobie z problemem i za tydzień byli w domu z całą rodziną:) Życzę Wam tego z całego mojego naprawionego serca:) A Tobie koleżanko spokoju, dobrze przespanej nocy i siły dla całej rodziny. Jesteś dzielna i dasz radę! KRUK ja miałam taki sam fason (czy można tak nazwać) pasów, jednak były całe kremowe - w kolorze bandaża elastycznego. Pewnie były wyprodukowane w innej firmie. Nie wszystkie ośrodki zalecają pasy, a w Zabrzu 10 lat temu je stosowano, potem w moim przypadku - 5 lat temu, a teraz Kajsia informuje nas, że tak samo są stosowane. Są różne szkoły ich stosowania, ja w każdym razie czułam się z nimi bezpieczniej, łatwiej wstawałam z łóżka domowego, gdzie nie miałam drabinki jak w szpitalu, zwyczajnie było mi łatwiej niż gdy go zdejmowałam, a tym samym zabezpieczałam mostek. I chyba o to chodziło?:) Trzymajmy kciuki za męża naszej koleżanki, ma dla kogo żyć i musi być jeszcze długo wsparciem dla całej rodziny. Zdrowia Wam życzę:)

KASJA, jeśli będziesz miała potrzebę, to podaj do siebie telefon, albo napisz w mailu. Byłam w Zabrzu dwukrotnie jako opiekun i drugi raz jako pacjent. Jestem całym sercem za Zabrzem. Może będę mogła ostudzić w Tobie niemiłe emocje, abyś była mocniejsza. Pozdrawiam

KASJA:) Życzę wam obojgu dużo siły i dbajcie o siebie, Resztę niech załatwią lekarze, a pora na Was nastąpi po nich:) Pozdrawiam mocno

MARTULINKA6 b-ea@tlen.pl

Witam wszystkich po długiej nieobecności. Wszystkiego najlepszego w 2017 roku i jeszcze dłużej. Dużo zdrowia!!!! KAJSIA przeczytałam teraz, że otrzymałaś chyba wyczerpujące informacje. Ja również byłam operowana w Zabrzu, również miałam przełożony termin. 17 stycznia będę miała swoje 4 urodziny :) Nie martw się na zapas, mówię Ci to z własnego doświadczenia. Zajrzyj na pierwsze wpisy tego wątku i zobaczysz jak panikowałam. Nie jest to potrzebna ani Tobie, ani mężowi, ani pozostałym członkom rodziny. Powiesz, że łatwo mi tak mówić........... Mówię tak jednak na podstawie własnego doświadczenia. KRUK opisał Ci wszystko szczegółowo, ja podobne procedury przechodziłam. Podpowiem, że obok szpitala jest możliwość nocowania. Jeśli zorganizowałabyś się z dziećmi, jeśli miałabyś taką potrzebę, która dałaby Ci większy spokój psychiczny i fizyczny, to możesz skorzystać z tej informacji, Podam Tobie telefon do szpitala, na oddział, gdzie leżałam i prawdopodobnie będzie tam leżał Twój mąż. Jeśli ten telefon Ci nie będzie odpowiadał, to kolejny podam na centralę. Dodam, że numery mam z czasu operacji. Przypuszczam również, że skoro dzwoniono ze szpitala w sprawie zmiany terminu, to możesz posiadać aktualne dane. Oto moje: 32 373 38 56 - oddział 32 373 37 00 - centrala W razie wątpliwości pytaj nas. Nie martw się, że czasami nikt nic nie pisze. Z doświadczenia widzę, że zaglądamy i potrzebującym osobom odpowiadamy. Pozdrawiam Was mocno i życzę zdrowia

Tomek2 Gratuluję i cieszę się, że jesteś już po najgorszym. Kolejne dni będą tylko lepsze:) Ja po szpitalu miałam zwolnienia od lekarza rodzinnego. Po przebytym turnusie rehabilitacyjnym otrzymałam zwolnienie ze szpitala rehabilitacyjnego. Jeśli przepisy nie uległy zmianie, spodziewaj się chyba po 2 miesiącach zaproszenia na wizytę do ZUS - sprawdzą, czy faktycznie jesteś chory. Nie wystarcza im zwolnienie poszpitalne i adnotacja o zbiegu na otwartym sercu. Zwolnienie możesz otrzymać do 180 dni (pół roku). Są jeszcze dodatkowe możliwości przedłużenia tego zwolnienia chyba o 3 miesiące. Jednak w tej kwestii nie wypowiem się, bo nie korzystałam. Lekarz będzie wiedział. Radzę skorzystać z półrocznego odpoczynku po operacji, chyba, że nie możesz sobie pozwolić na tak długi czas opuszczenia stanowiska pracy. Nie bez powodu tak długi zwolnienie nam się należy, lekarz nie robi żadnego problemu. Nie krępuj się prosić, jeśli będziesz sobie mógł na to pozwolić. Wyrównaj siły po poważnej operacji. Powodzenia

WW0 najważniejsze, że wszystko stopniowo powraca do normy. Gratuluję nowego życia, teraz będziesz obchodzić jeden roczek, potem dwa, trzy ..... Ja już tylko swoje rocznice posercowe odliczam - mniejsza liczba buduje:) Jeszcze jesteś krótko po operacji, dlatego dosyć mgliście o czasie rekonwalescencji odpowiadasz. Głowa do góry, za miesiąc już będziesz cwaniakować i pocieszać pacjentów przed zabiegiem. Zdrowia Ci życzę i dużo radości z nowego i zdrowszego życia :)

DERK13 Rozumiem, że posiadasz jedynie skierowanie i jeszcze nie wiesz kiedy i kto będzie Ciebie operował? Myślę, że podczas rejestracji powinieneś otrzymać informację kto będzie Twoim operatorem i wówczas z nim porozmawiaj. Jestem po zabiegu w Zabrzu, tam cała ekipa jest świetna. Jeśli masz jeszcze jakieś pytania, postaram się Tobie udzielić informacji, pod warunkiem że znam na nie odpowiedź :) Powodzenia.

GOAGAM, ja byłam na zwolnieniu około 5 miesięcy, potem trochę urlopu i wróciłam do pracy. Do chwili obecnej pracuję na 300 procent normy. Nie starałam się o rentę, bo chyba nie wyobrażam sobie aby na niej siedzieć w domu albo być w pewnym stopniu ograniczoną zawodowo. U mnie przebiegło wszystko prawidłowo, nie potrzebowałam przechodzić na rentę. TOMEK62 Jesteś w błędzie, to od Ciebie zależy gdzie będziesz operowany. Tobie wręczane jest skierowanie, a następnie zwracasz się do szpitala, w którym chciałbyś mieć przeprowadzony zabieg. Srok nie musisz dziesięciu łapać, wystarczy skierować zapytanie to wybranego przez siebie szpitala , a potem podziękować za wpisanie Cię do kolejki w Szczecinie - oczekujących pacjentów na miesiąc sierpień. Ja miałam podobną odległość do Zabrza, jak miałbyś i Ty, dlatego wiem, że wszystko jest możliwe. Nikogo nie musiałam o nic błagać, wystarczyło porozmawiać, zapytać się. Wyznaczono mi termin, pojechałam, zoperowałam się, wróciłam do domu. Tak więc to Ty możesz decydować o swoim życiu. Oczywiście nie odbieraj tych słów jako odwiedzenie Cię od operacji w Szczecinie. Próbuję jedynie wytłumaczyć Tobie, że możesz sam wybierać dla siebie szpital. Lekarze prowadzący, co jest oczywiste - proponują pacjentom najbliższy ośrodek, tak ze względów logistycznych, jak i znajomości własnego medycznego terytorium:) Wszystkiego dobrego w czasie oczekiwania, a potem to będę życzyła Tobie cieszenia się z nowego życia :) Pozdrawiam

TOMEK62, przeczytaj od początku ten wątek, wówczas zorientujesz się sam i może pomocne to będzie Tobie w wyborze specjalistów. Ile osób opisuje swój przypadek zakończony pozytywnie, tyle chwali swojego specjalistę i swój ośrodek, gdzie były operowane. Cennym jest znalezienie ośrodka w miarę blisko miejsca zamieszkania, bo to ułatwi pacjentowi i jego rodzinie w opiece. Ja akurat jechałam na koniec świata, więc w tym wypadku może nie jestem dobrym przykładem, ale oczywiście polecam cały czas, niezmiennie ŚCCS w Zabrzu. Napisz gdzie mieszkasz i wówczas może pomożemy Ci w wyborze wskazując gdzie się leczyliśmy. Oczywiście ostateczna decyzja należeć będzie do Ciebie. Co masz mieć operowane i kiedy? Napisz coś więcej. Powodzenia.

Dziękuję i pozdrawiam Walentynkowo:)

RENATN dzielna kobieto, no ale z takim mężem to tylko żyć i się cieszyć :) U mnie pogoda wspaniała, odpoczywam, spaceruję 8-10 km nad morzem. Jest cudownie. Nie wiem co dzieje się z PIR-em???? Pisał, że jest już po wszystkim i pocieszał oczekujących. Pewnie dochodzi do siebie, a może oczekuje na rehabilitację, albo już na niej baluje ???? I tego jemu życzę :) Wracając do witaminy C lewoskrętnej. Ja kupiłam sobie tabletki do ssania Acerola. Witamina w nich pochodząca pochodzi z owoców o takiej samej nazwie. Zawiera również owoce dzikiej róży. Jest lewoskrętna. Nie mogłam się doczytać na *twojej* jakie jest jej pochodzenie? Poza tym, w firmie, którą mi podałaś posiadają chyba 3 rodzaje tej witaminy. Którą Ty posiadasz i jest już przetestowana przez Ciebie i rodzinę? Pozdrówki :)

RENATN czytając od Ciebie informację sięgam po witaminkę firmy Nutro Pharma :) Ja o tej witaminie już jakiś czas temu dowiedziałam się i sporo poczytałam. Dziękuję za dodatkową wiedzę, zainteresuję się Twoją firmą:) Pytaniem o kilogramy nie chciałam Cie dotknąć, jedynie byłam zaskoczona, że w takiej postaci można ją kupić. Jeszcze raz dziękuję za info i zaczynam szperać na ten temat :) Pozdrawiam :)

RENATAN niedawno zapoznałam się z tą witaminą. Doczytałam się również, że nie można jej brać zbyt dużo, bowiem mogą zaszkodzić między innymi na nerki - kamica. Nie wiem jaką Ty posiadasz...na kilogramy:) Chętnie dowiem się i doczytam sobie na ten temat. Może kupie ( proszę również o firmę i dostawcę :) ) Ja kupowałam w aptece i w ulotce również znalazłam informację jak wyżej. Szczepionka - szczepię się jak wspomniałam we wcześniejszych wpisach - od lat. Zastosowałam się do zaleceń lekarza. Wiadomym jest, że szczepionka chroni nas przed pewną ograniczoną liczbą wirusów. Może tak się stać, że *załapiemy* inny, niż tech, przed którym jesteśmy chronieni. Mówi się, że jeżeli przeziębimy się, to dużo łagodnej *przechodzimy* naszą chorobę. I kolejna sprawa - chronimy bardziej nasze zastawki. Dodam jednocześnie, że przez ostatnie 3 jesienno-zimowe miesiące chorowałam (przeziębienia) 5 razy. W końcu wylądowałam na zwolnieniu i antybiotyku. Wszystko przez to, że nie doleczyłam pierwszej choroby i latałam do pracy. I o tym pamiętajcie - małe przeziębienie - wyleczcie się i dopiero powracajcie do obowiązków. Pozdrawiam i życzę zdrowia ze szczepionkami albo bez nich - aby siła była w nas :)