Rozdrażnienie, ataki agresji i płaczu a stres

[Gość kylie]

Witam. mam 18 lat. żyje pod ciągłym stresem - głównie to przez bardzo ciężką szkołę, problemy w szkole, i to że muszę sobie radzić sama gdyż chodzę do szkoły i mieszkam daleko od domu. nie będę się rozpisywać o wszystkich problemach bo nie wiem czy to jest potrzebne. zastanawiam się czy to rozdrażnienie czy już objawy jakiejś choroby ? bardzo często wybucham..nawet bez powodu, wszystko mnie denerwuje, nie raz jakaś głupota potrafi mnie od razu doprowadzić do wybuchu i do płaczu. mogę dostrzec również labilność emocjonalną. dochodzą do tego często bóle głowy..w sumie dzień w dzień...podkreślam iż nie jest to stan od miesiąa czy dwoch tygodni....trwa to dużo dłużej. męczę się psychicznie gdyż wiem że np nie mam czasu na odpoczynek a powinnam się brać do pracy jednak brakuje mi sił, myśl ta doprowadza mnie nie raz o płaczu..jednak nie trzeba wiele żebym zaraz się rozchmurzyła

[barbarella]

Zaraz pewnie naskoczą na mnie wielbiciele teorii, że nerwica to jedyna choroba jaka istnieje na świecie, ale na wszelki wypadek radzę Ci sprawdzić hormony tarczycy: TSH, FT3 i FT4 oraz aTPO (przeciwciała). Taka huśtawka emocjonalna może być spowodowana zaburzeniami hormonalnymi. Pozdrawiam.

[Gość kylie]

dziękuje za tak szybką odpowiedź..kolejna głupia sytuacja..męczy mnie już to...szukałam ładowarki...nie leżała tam gdzie powinna od razu wybuchłam, zaczęłam krzyczeć na wszystkich łzy w oczach...okazało sie że leży ona u mnie :/...szukanie te nie trwało nawet 3 minut...to chyba nie jest normalne ? :|

[Gość Orchidea]

Witam. Polecam wybrać się do psychiatry, bo to może być po prostu depresja. Miałam podobne objawy i wciąż miewam, ale dzięki leczeniu farmakologicznemu jest duża poprawa. Jestem bardziej stabilna emocjonalnie i szczęśliwa. Skoro się uczysz, to koniecznie zadbaj o to, ponieważ przeciągając tą sytuację nie dasz sobie w końcu rady, a tak za rok będziesz już *po* i SPOKOJNIE podejdziesz do matury :)

[barbarella]

Moim zdaniem do psychiatry można pójść dopiero po wykluczeniu przyczyn somatycznych. Rozpoczęcie leczenia u psychiatry to poważna sprawa, psychotropy często silnie uzależniają, mają też skutki uboczne. Kylie, zanim się na to zdecydujesz, porządnie się przebadaj. Pozdrawiam.

[Gość Orchidea]

Barbarello, rozumiem Twój punkt widzenia. Jednak znając życie, to lekarz przepisze kylie jakieś ziołowe tableteczki i będzie zadowolony. Uzyskać skierowanie na badanie endokrynologiczne (przynajmniej u mnie) jest graniczące z cudem, przynajmniej jeśli przychodzi się z takimi objawami. Pójście do psychiatry nie jest równoznaczne z dostaniem psychotropów. Od czegoś trzeba zacząć. A mi to wygląda po prostu na silny długotrwały stres i w końcu depresję. Przyczyn somatycznych może być mnóstwo, a depresja jest lub jej nie ma. Jeżeli psychiatra wykluczy depresję lub coś podobnego, to wtedy można iść do lekarza rodzinnego i powiedzieć jasno i wyraźnie, co się dzieje i że psychiatra nie stwierdził depresji, czy czegoś takiego. Wtedy nie ma lekarz innego wyjścia jak dać skierowanie na konkretne badania. A jeśli faktycznie okaże się, że to depresja, to wtedy trzeba najpierw ją leczyć, bo jak sami stwierdzacie, psyche ma ogromny wpływ na somę. Takie jest moje zdanie. A Ty kylie, zrób jak uważasz. Najważniejsze byś natychmiast podjęła jakiekolwiek kroki. Pozdrawiam i życzę powodzenia :)

[barbarella]

Orchidea, masz rację, że lekarze bronią się rękami i nogami przed skierowaniem na takie badania. Po kilku miesiącach wędrówki po lekarzach, którzy traktowali mnie jak hipochondryczkę albo odsyłali wprost do psychiatry, zrobiłam te badania prywatnie. W naszych realiach o swoje zdrowie trzeba niestety walczyć samemu, nikt za nas tego nie zrobi. Depresja może być efektem problemów hormonalnych, dlatego według mnie warto zrobić badania przed wizytą u psychiatry. Oczywiście to tylko moja rada. Pozdrawiam.

[Gość kylie]

nie długo postaram się zgłosić na badania to oczywiście napisze co wyszło :)

[Gadzin]

barbarella owszem to przykre ze tak cie potraktowano ale z drugiej strony pomysl ilu ludzi codziennie przychodzi z faktycznie urojonymi dolegliwosciami. nawet ostatnio znajomy lekarz mi opowiadal ze sa tacy co na nocne dyzury przychodza tylko po recepty. jednak troche bede bronil tych naszych lekarzy

[Gość barbarella]

Gadzin, masz oczywiście sporo racji. Nie twierdzę, że wszyscy lekarze są tacy sami, spotkałam także świetnych fachowców, którzy potrafią odróżnić poważne objawy od hipochondrii. Jednak faktem jest, że w naszej służbie zdrowia, z powodu braku pieniędzy, bardzo trudno *wydębić* od lekarza skierowania na badania, chyba że już człowiek ledwo żyje, a wtedy i leczenie jest dłuższe, i jego koszty znacznie wyższe...Kylie, mam nadzieję, że wyniki będą ok. Pozdrawiam.