Nagły ból w klatce piersiowej

[Gość Alisia]

Witam. Od paru miesięcy staram się biegać, choć cięzko to tak nazwać. Polecił mi to lekarz rodzinny na krążenie, poszłam z sinymi niemalże stopami, ręce sineją tylko podczas zimna, stopy są zawsze, śmieją się ze mnie, że mogłabym w filmach grac trupa w kostnicy, przyczepić plakietkę do stóp i truposz jak trza :) Podobno słabe krażenie. Kiedyś bardzo lubiłam biegać, brałam udział w szkolnych zawodach itp, na studiach od tego odeszłam, więc stwierdziłam ok. Zaczęłam od marszu, ale byłam dośc niecierpliwa, chciałam już biegać. O dziwo przez 10 min biegłam tak jakbym leciała, bardzo lekko, nogi same mnie niosły i to szczęście, jak dawniej. I nagle bum! Złapał mnie taki straszny ból w klatce piersiowej, serce waliło jak durne i ciężko było złapać mi powietrze. Położyłam się na trawie i po chwili przeszło. Myślę sobie: co jest? Ale do domu wróciłam już spacerkiem. Postanowiłam się trochę lepiej przygotować. Spacerowałam co trochę zwiększając tempo, już po miesiącu zaczęłam dopiero biegać. To samo, po paru minutach, do tego bolał mnie bark i szyja. Postanowiłam sprawdzić inną formę wysiłku, a mianowicie jazdę konną. Generalnie dla mnie to mniejszy wysiłek, a ból pojawił się po półgodzinie, kiedy przeszłam do galopu. Najgorsze, że to dzieje się bez ostrzeżenia, że ja nie jestem w stanie pilnować, może wyłapać sygnał, nie wiem no. I jeden i drugi sport odbiera mi zdolnośc myślenia, jestem tylko ja i to, więc kompletnie zapominam, że coś mi się dzieje. Próbuje biegać dalej i czerpie radośc z tych 10 min podczas których nic się nie dzieje, chociąz czasem jak tempo bardziej przypomina marsz, jest lepiej i powoli przechodze do tego, żeby więcej marszować, a tylko trochę podbiegam, wtedy ból jest słabszy, znośny, bo bardziej ściska niż faktycznie boli i jestem przygotowana, że lepiej jeszcze trochę zmniejszyć intensywność. Generalnie zaczełam sobie to rozdzielać. Miałam jeszcze sprawdzić pływanie, ale jakoś mi się to nie uśmiecha, chyba, że będe trzymała się blisko boi i uprzedze ratownika, że mogłabym zacząć się topić? Fitness, bardzo chciałabym wrócić do jakiejkolwiek aktywności fizycznej, sama dla siebie. Cieszę się z każdej przebiegniętej, przemarszowanej minuty bez bólu Czy ma ktoś może tak? Dodam, że to pojawia się tylko podczas wysiłku, na autobusy muszę wyjśc wcześniej i lepiej żebym nigdzie sie za bardzo nie spieszyła :) dawniej przed zawodami miałam próbę wysiłkową, wyszła dobrze, ekg również, było to jednak ze cztery lata temu, kiedy biegałam jak źrebak :) a byłam taka rozbiegana od dziecka, teraz mam 23 lata, trzy lata moja aktywność fizyczna ograniczała się do takich zwykłych czynności. Całą moją uwagę skupiłam na studiach i wolontariacie w schronisku dla zwierząt, z resztą bywałam za bardzo zmęczona nieprzespanymi nocami, żeby jeszcze biegać, ale podświadomie strasznie za tym tęskniłam. Jestem studentką, więc z pieniędzmi krucho, rodzinki narazie nie chce martwić, ale mam zamiar iśc do pracy, generalnie jeśli chodzi o takie rzeczy wolę nie szukać w internecie bo hipochondrii można się nabawić. Moje pytanie brzmi: czy jest jedno jakieś badanie, na które biedną studentke było by stać, żeby nakreślić obraz całej sytuacji? Jeśli w jednym badaniu nic mi nie wyjdzie, wątpie żebym zrobiła następne. Było by jakieś takie, które po całości nakreśli mi obraz serca? Nie proszę o interpretacje tego, co się dzieje, tylko badanie, takie bardziej obrazowe, czy coś. Jakby co, to z góry dziękuje za odpowiedź i widzę, że się trochę rozpisałam, ale to pewnie z powodu wyboru studii. Lubię pisać :)