Trudności w patrzeniu w oczy ludziom

[Gość Wrath]

Witam chciałbym opisać jeszcze jeden problem, a mianowicie mam problem z patrzeniem ludziom w oczy, zawsze spuszczam głowę, lub mimowolnie próbuję patrzeć w jakiś inny punkt zamiast na osobę z rozmawiam. Zrobiłem kiedyś eksperyment, patrzyłem we własne odbicie w lustrze i też długo nie wytrzymałem, patrząc się na własną twarz sprawiało mi problem i po kilkunastu sekundach spuszczałem głowę lub próbowałem popatrzeć na coś innego! chociaż nie uważam się za osobę jakoś specjalnie brzydką. mój problem bardzo mi przeszkadza, w kontaktach towarzyskich czy podczas zwykłego spaceru, gdy ktoś idzie naprzeciwko mnie to zawszę udaję że patrzę gdzieś indziej, np na drzewo, lub wyjmuję komórkę z kieszeni (i udaję że coś piszę) tylko po to aby nie patrzeć na osobę która idzie z naprzeciwka. dodam że jak idę z kimś, np z przyjacielem to nie mam tego problemu, mogę normalnie patrzeć na przechodniów

[kardiolog Marek Kośmicki]

Witam Pana Wrath, To świetnie, że idąc z przyjacielem nie ma Pan kłopotów z patrzeniem na przechodniów i prawdopodobnie może Pan również patrzeć swojemu przyjacielowi w oczy. To jest punkt wyjścia, który może Panu pomoc w wybrnięcia z kłopotu. Warto opowiedzieć przyjacielowi o tej sprawie. Mogą się Panowie umówić na serię treningów. Ćwiczenia mogą polegać właśnie na patrzeniu sobie w oczy. Nie należy oczekiwać, że wytrzyma Pan od razu 20 minut. To zresztą nie jest potrzebne w zwykłych kontaktach z ludźmi. Wystarczy na początek 1 minuta lub 3 minuty. Przy następnej sesji, następnego dnia lub po kilku dniach, trzy minuty mogą już nie być problemem i może uda się patrzeć na siebie przez 4, a może nawet przez pięć minut. Powodzenia!