Dziwne bicie serca, uczucie obręczny na szyi, strach przed zawałem...

[Gość Grappler]

Witam, Na początku zaznaczę że zdaję sobie sprawę, że na forum jest pełno IDENTYCZNYCH tematów/postów, i wystarczy poszukać a można znaleźć to, o czym zaraz napiszę. Chcę wam jednak powiedzieć że sam fakt napisania tego postu daje mi pewną ulgę... Ad rem - cały zeszły rok był dla mnie jedną wielką kopalnią nerwów. Zawalił mi się bardzo dochodowy biznes, zostałem z kredytami które bardzo ciężko mi spłacać, musiałem rzucić studia rok przed obroną mgr., na pewien czas musiałem rozstać się z moją dziewczyną - do innego miasta (co doprowadziło do całkowitego rozstania), do tego śmierć najbliższej osoby. Każdy ma swój Everest, jednego przerasta niezdana matura, egzamin na prawo jazdy. Mnie mój szczyt dopadł w połowie kwietnia tego roku. Doprowadziło to do kompulsywnego jedzenia, palenia tytoniu. Alkohol, jak to większość - okazjonalnie - tu piwo z kolegami podczas spotkania, tutaj whisky, ale nie na zasadzie zapijania problemu czy spożywania codziennie. Bo tak właśnie datuję pierwszy poważny atak. Siedzę sobie w domu, sam, pełen luz, robię coś na PC. Nagle - dziwna praca serca, wypieki, poty, uczucie *szczypania* (coś na kształt pękania naczynek) na twarzy. Uderzenia gorąca. Panika - umieram, zawał serca. Atak mija, ale mnie zapala się czerwona lampka. Pamiętam o tym. Teraz w standardzie mam: -stałe badanie pulsu -najmniejszy ból - strach przed poważną chorobą (hipochondria?) -kołatania serca, strach przed zawałem -uczucie obręczny na gardle -bóle mięśniowe w górnej cześci torsu - ostatnio byłem pewien że boli mnie serce, że zawał... po czym moja dziewczyna rozmasowała mi plecy, a ja czułęm jakby jedna wielka kula przesuwała się w górę, rozeszłą po ramionach i spokój... -zimne poty, zimne dłonie, zimne stopy Pierwszy atak w UK był straszny. *Sraczka*/rozwolnienia (potem ktoś powiedizał że objawem zawału jest kłucie w żołądku - i oczywicie zacząłem je czuć), biegałem od pokoju do łazienki, płacz, strach. Raz dostałem *ataku* w autobusie. Zaznaczam - nie mam fobii społecznej - moja praca polega wręcz na kontaktach z ludźmi, w firmei nei mam z tym problemów, wręcz garnę się do kontaktu z ludźmi i znajomymi. Panika - zawał.... Wracam do domu, wpisuję swoje objawy. Pokazuje się strona z nerwicą serca. Czytam objawy - mam wszystkie. I NAGLE ULGA, USTAJE WSZYSTKO, CO SOMATYCZNE. Ogarniam że to nie zawał, tylko objaw nerwicy. Ulga. Od tego czasu ataki przychodzą i odchodzą. Ja za każdym razem wiem co się święci, ale też przyjmuję nowe objawy, i boję się pieprzonego zawału serca. Badam puls - raz szybki, nagle wolny, znowu szybki. Później słabo wyczuwalny. Wpadłem w spiralę nerwicy, i chcę rozpocząć tutaj swój temat. Jak sobie z tym radzić, nie myśląc o lekach. Pzdr.

[Gość Grappler]

Warto też dodać, że stałem się strasznie temperamentny. Kocham seks i mam wspaniałą dziewczynę, ale sam zaczynam widzieć w tym problem - mogę kochać się codziennie, po 5-6-7 razy i ciągle mało... A gdy z jakiegoś powodu się nie uda, moje rozdrażnienie sięga zenitu. Co do snu - potrafię zasnąć, ale nie daj Bóg kot dziewczyny obudzi mnie rano... Nerwy, bóle, bicie serca. Kot miauczy, ja dostaję do głowy. Mała rzecz - a rozpoczyna lawinę :/ Tak jak dziś rano, gdy zdecydowałem się na ten temat, ponieważ znowu obudził mnie kot, ja dostałem nerwów, nagle dziwny ból mięśni w lewej ręce (nie pierwszyzna), ale samopoczucie jakieś nie bardzo - więc zawał. Dziś chciałem dzownić na pogotowie. Ale wystarczyło wyjść z pokoju, pójść do toalety - i żyję. Choć czuję się niemrawo...