Odruchy wymiotne reakcją na depresję i lęk

[Gość ciasteczko]

Witajcie, od kilku lat zmagam się z problemem odruchów wymiotnych. Wszelkie problemy somatyczne zostały wykluczone - miałam tomografię głowy, badanie narządów wew. i inne... Wszystko zaczęło się w ciąży...Moja córa ma już 2 lata a u mnie problem powrócił jakiś czas temu.. Stosowałam seroxat po którym doszłam do siebie, odstawiłam i problem powrócił. Ale do leku nie chcę wracać bo w trakcie odstawiania przezywałam silne epizody depresyjne. Obecnie zażywam połówkę asentry i afobam do czasu wizyty u psychiatry. Zażywałam już różne leki (zoloft, paroxinor, seroxat, asentra - seroxat pomógł najbardziej ale uzależnił). Jestem załamana - jest to coś co uniemożliwia mi wykonywanie zawodu - a moja praca polega na wystąpieniach publicznych. Kocham swoją pracę i tymbardziej czuję się rozżalona. Boję się tego, nie lubię tego i dodatkowo dochodzi lęk przed wymiotami. Dodam ze nigdy (nawet w ciąży nie zwymiotowałam, ani razu) to są tylko odruchy i towarzysząca temu wrażliwość na widoki. Piszę do Was bo zastanawiam się czy ja jestem jakimś UFO, czy może jest ktoś na ziemi kto ma podobny problem i co najważniejsze wyszedł z tego...Ja nie potrafię. CHodziłam też do psychologa - nie pomogła terapia Gestalt i teraz planuję rozpocząć poznawczo behawioralną. Może ekspozycja by pomogła. DOradzcie coś proszę. I dajcie wsparcie bo to mi jest teraz bardzo potrzebne.

[Gość Guli]

Witaj. Mysle ze Twoj problem jest zwiazany z emetofobia czyli lekiem przed wymiotami. Jesli nigdy nie wymiotowalas to logicZne ze sie boisz, bo to strach przed nieznanym. Ja do 18-19 rz tez balam sie wymiotowac, paradoksalnie wyleczyl mnie z tego strachu okres kiedy chodzilam na imprezy i kilka razy zdarzylo mi sie wymiotowac przez alkohol. Teraz nie boje sie wymiotow, mysle ze kiedy jest nam naprawde niedobrze to przynosi ulge, wiec to siedzi w Twojej glowie. Psycholog powinien pomoc...