elzbieta552

Jeźeli pacjęt 80 letni idzie do lekarza rodzinnego po leki , lekarz nie zleca ekg , chyba źe pacjętka będzie się źle czuła .

Paulina83 Pacjęt kardiologiczny leczy się u kardiologa , przy kaźdej wizycie do kardiologa jest robione ekg ,

Kto Ci powiedział źe masz uciekający potas ? Jeżeli masz ciężar właściwy moczu w normie , to nic Ci nie ucieka . Herbata , kawa , alkohol , pietruszka , pomidory , cola , są moczopędne , nic dziwnego że idziesz siusiu , nic Ci nie jest .

KEROLAJNA Nie wyszukuj w sobie chorób . Koniecznie do psychologa i psychiatry . Często wysuwające się na plan pierwszy somatyczne objawy lęku, to takie jak: kołatanie czy przyspieszone bicie serca, uczucie duszności i bolesne skurcze jelit, są powodem, że pacjenci traktują siebie jako osoby somatycznie chore i odwiedzają na początku internistów, kardiologów czy gastrologów. Tam są leczeni objawowo – czyli nie zawsze skutecznie. Zazwyczaj „po drodze” mają wykonywane wiele uciążliwych, a niekiedy inwazyjnych badań, które wykazują, co najwyżej psychogenne pochodzenie dolegliwości. Na koniec z rozpoznaniem „nerwicy neurowegetatywnej” lub podobnym i tak, trafiają do gabinetu psychiatry. .

To stary post , nie aktualny .

KINDERKOWA Jesteś za granicą , na pewno dużo pracujesz , stąd krwawienia z nosa po prostu jesteś zmęczona , na pewno Twoja dieta nie jest urozmaicona , wiele rzeczy nie lubisz , tak jak pomidory i sól . Jesz zbyt nie wartościowe jedzenie , nie zaspokajasz podstawowych składników by mieć siłe i energię , możesz mieć problemy z tarczycą , Jest proste wyjście , jeźeli chcesz dobrze się czuć i mieć siły , to tylko prawidłowa zróźnicowana dieta uchroni Ciebie przed gorszymi skudkami , pić wodę do godziny 12 powinnaś już miec wypitę litr wody i będziesz się dobrze czuła , kawa odwadnia jeźeli Ci nie pomaga na podniesienie ciśnienia przestań ją używać , jak już to tylko jedna po śniadaniu , inni radzą ćwiczenia , też są pomocne , brak soli w organiźmie jest bardzo groźne dla źycia . Koniecznie zrobić badania na tarczycę powodzenia .

Jaką mas zastawkę , mechaniczną ? czy biologiczną ? A mam wszczepioną zastawkę mechaniczną z gwarancją na 50 lat źywotności .. Zastawki biologiczne mają źywotnośc od 10 do 15 lat , potem trzeba wymienić na nową .

MARCINLEWOCKI Lepiej poszukać lźejszej pracy , takiej gdzie nie bedziesz musiał duźo dzwigć , .

Opisz swoje objawy , jak nie jesteś wstanie tego zrobić koniecznie idź do lekarza .

MAKSYMILIAAAAN Coś podobnego miałam gdy maiłam wodę w płucach tylko zdjęcie rtg to wykryje, sugeruję teź u ciebie nerwicę serca , jeźeli czymś się zamartwiasz lub masz stres , też tak może reagować Twój organizm .

Eliza1757 Odpuść sobie sprzątanie , zajmij się tylko gotowaniem , rodzina musi to zrozumieć naprawdę musisz się oszczędzać do operacji , przecież po operacji nie będziesz mogła nic fizycznie robić szczególnie sprzątanie , już teraz uświadamiaj rodzinę że muszą Ci pomagać i angażować się w pomoc , dla własnego dobra życie mamy tylko jedno , a jak trochę odpuścić i będzie lekki bałagan to nic się nie stanie , od tego się nie umiera , . Co do odkrztuszania , to chodzi o to że po operacji nie można kaszleć , podają wtedy leki powstrzymujące kaszel , oraz inhalacje , tak miałam po operacji drapało mnie w gardle co zmuszało do kaszlu , dostałam leki blokujące kaszel i dwa razy dziennie miałam inhalacje w masce . Kaszleć nie można dopóki szwy się nie zagoją , w szpitalu po operacji uczą prawidłowej postawy i jak trzeba ściskać po bokach płuca aby się nie rozszerzały , ale tego Ciebie nauczą na oddziale , pozdrawiam

EWA35ZTOF Dodam jeszcze dbaj o siebie , szczególnie o dietę , zrezygnuj ze słodyczy , nie wysilaj się za bardzo by mieć siły do przejścia operacji i do powrotu do pełnej sprawności , nie denerwuj się to wróg numer jeden naszego organizmu . Wychodż na spacery i dotleniaj serce .

ELIZA1757 Witam i serdecznie pozdrawiam , pierwszą operację serca miałam w marcu 2009 roku w wieku 49 lat teraz mam 56 lat i jest wszystko dobrze , nie myśleć o operacji , im więcej będziesz myślała tym bardziej będziesz się jej bała , odbierz to jak byś szla na wyrwanie zęba , przy wadach serca jeżeli jest wskazanie do operacji to trzeba się jej poddać , każdy miesiąc odwlekania pogarsza stan serca , Ci co nie decydują się na operację ze strachu mogą tego bardzo żałować gdyż nie wyleczenie wady skutkuje tym że skracamy sobie życie i spustoszenie jest takie wielkie i serce słabe , że żaden lekarz już nie podejmie się operacji gdyż pacjent umrze na stole , jak byłam w szpitalu przed operacją to spotkałam taką pacjentke która która zrezygnowała z operacji bo wnuczka się urodziła i chciała pomagać córce , po kilku latach stan się bardzo pogorszył że miała bardzo poważne problemy z oddychaniem , ale wtedy już żaden kardiochirurg już nie podjął się operacji . Pozdrawiam i powodzenia Twoje życie nabierze nowego wymiaru i ciesz się tym .

To za wcześnie na odstawienie leków , wszystko wrócido poprzedniego ststanu , ja brałam leki przez trzy lata , byłam pewna źe już wszystko za mną , niestety , po kilku miesiącach wszystko wróciło , Wróciłam do leków , ale zaczęłam zmieniać swój styl źycia , teraz już funkcjonuję bez leków .

Do alergologa sprawdzić czy alergia czasem nie wróciła , wszystko na to wskazuje .

KEROLAJNA Koniecznie musisz iść do psychologa i do psychiatry ,, jeźeli masz DDD sama sobie z tym problemem nie poradzisz , tym bardziej że rodzice nie rozumieją Twojego stanu , poszukaj stowarzyszeń działających w Twojej okolicy , koniecznie musisz wychodzić do ludzi , już wcześniej Ci pisałam źe opiekowałam się taką 24 letnią dziewczyną , pomogło jej stowarzyszenie, kontakt z ludzmi , musiałam z nią przez pierwsze dwa lata z nią wszędzie chodzić , wspierać i tłumaczyć , miała takie same problemy jak Ty , przed wyjściem wymiotowała i miała rozwolnienie , ja nie odpuszczałam , tłumaczyłam jej jak będzie i powtarzałam źe ma zawsze wr mnie wsparcie , Dalej należy do stowarzyszenia , bardzo jej się tam podoba , koniecznie idź do psychologa , bez wsparcia dobie nie poradzisz , DDD , jak by to nie nazwać ale to jednak jest kalectwo , dużo winy jest w postępowaniu rodziców , albo stawiano Ci wygórowane wymagania , lub na odwrót , nie staeiali Tobie wymagań w dzieciństwie , jak już dorosłaś , to nie możesz się odnaleźć w dorosłym źyciu i stąd wysfunkcja DDD . Jedyny ratunek idź do psychologa , a lęki lecz u psychiatry , to źaden wstyd . Powodzenia ,

Wiele osób zmaga się z utratą posady. Firmy z powodu kryzysu ekonomicznego stosują tzw. „cięcia”, w wyniku których ludzie zostają bez pracy. Dla jednych wiąże się to z utratą środków do życia, dla drugich z urażoną dumą. Niezależnie od przyczyn, trudno sobie z tym poradzić. Jeśli znajdujesz się w takiej sytuacji - ten artykuł jest dla Ciebie! 1 Po pierwsze nie załamuj się! Nie możesz sobie na to pozwolić, bo teraz potrzeba Ci najwięcej siły. Nie próbuj sobie wmawiać, że zostałaś zwolniona, bo jesteś beznadziejna w tym co robisz. Obecnie aż 70% zwolnień motywowanych jest kryzysem ekonomicznym i cięciami budżetowymi. Ty zapewne znalazłaś się w tym gronie. Jeśli wiesz, że wkładałaś dużo zaangażowania w tą pracę, to nie masz sobie nic do zarzucenia. 2 Patrz na sytuację przez pryzmat dobrych zmian. Straciłaś pracę- trudno. Na tym powinno się skończyć Twoje użalanie. Koniec jest zawsze początkiem czegoś innego. Pracując zdobyłaś cenne doświadczenie, które na pewno przyda Ci się w szukaniu nowej pracy. Im dłuższy staż w pracy, tym nowy pracodawca będzie patrzył na Ciebie bardziej przychylnym okiem. Od teraz powinnaś zacząć aktywnie szukać pracy. Wiele ofert znajdziesz na portalach www.pracuj.pl; www.money.pl; www.gumtree.pl. Na tych stronach znajdują się oferty z praktycznie każdej branży, więc na pewno znajdziesz coś dla siebie. Dla chcącego nic trudnego! 3 Nawet jeśli przez dłuższy czas nie możesz znaleźć nowej pracy- nie popadaj w panikę! Nie wszyscy pracodawcy oddzwaniają na drugi dzień. Często zdarza się tak, że kontaktują się po tygodniu a nawet po dwóch. Musisz uzbroić się w cierpliwość. Oferty pracy możesz znaleźć nie tylko w Internecie, ale również w gazetach takich jak Gazeta Wyborcza z dodatkiem Praca. Odpowiadaj na wszystkie oferty, które Cię interesują, dołączając oprócz CV list motywacyjny. List motywacyjny uświadomi pracodawcy, że bardzo zależy Ci na tej posadzie. 4 Nie przekładaj swojej frustracji na znajomych i rodzinę. Oni nie są niczemu winni, więc nie powinnaś wyładowywać na nich swojej złości. Możesz mówić im, że jest Ci trudno i oczekiwać od nich wsparcia, ale nigdy nie obwiniaj ich za utratę posady. Takie zachowanie mogłoby trwale popsuć wasze relacje. 5 Myśl optymistycznie. Prędzej czy później dostaniesz pracę. Nawet jeśli popadniesz w trudną sytuację finansową to masz przy sobie kochającą rodzinę, lub kogoś na kogo zawsze możesz liczyć. Zapamiętaj, że los nas doświadcza tylko na tyle, na ile jesteśmy to w stanie znieść.

Masz załamanie nerwowe Objawy i skutki załamania nerwowego Załamanie nerwowe to tak naprawdę bardzo pojemny znaczeniowo termin. Wiele osób utożsamia albo myli załamanie nerwowe ze stresem, depresją, zaburzeniami lękowymi, nerwicą czy zespołem stresu pourazowego PTSD. Co odróżnia załamanie nerwowe od klinicznych zaburzeń psychicznych? I depresji, i nerwicy, i kryzysom psychicznym towarzyszy napięcie emocjonalne, subiektywne poczucie dyskomfortu, stres, lęk, smutek, zaburzenia koncentracji uwagi i trudności w codziennym funkcjonowaniu. Oprócz rozchwiania emocjonalnego pojawiają się symptomy ze strony ciała, np. bóle i zawroty głowy, biegunka, drżenie mięśni, przyspieszone tętno itp. Różnica między załamaniem nerwowym a klinicznymi postaciami chorób psychicznych ma charakter nie ilościowy, a jakościowy. Objawy załamania nerwowego mogą bardzo ściśle wkomponowywać się w obraz kliniczny depresji, nerwicy czy PTSD. Załamanie nerwowe różni się jednak od zaburzeń psychicznych nasileniem objawów i czasem trwania. Zwykle przełomowe przeżycia, traumatyczne wydarzenia i codzienne stresy prowokują i mobilizują jednostkę do dokonania zmian w dotychczasowym życiu w celu zaadaptowania się do nowych okoliczności. Człowiek przechodzący załamanie nerwowe dokonuje analizy swojego myślenia i działania, następuje dezintegracja psychiczna i ponowna integracja na wyższym poziomie, by móc sprawniej funkcjonować i radzić sobie z życiem. Najczęściej załamanie nerwowe nie wymaga leczenia psychiatrycznego – wystarczy interwencja kryzysowa, wsparcie psychologiczne i objawy ustępują samoistnie. Kiedy jednak wraz z upływem czasu symptomy kryzysu psychicznego utrzymują się, mimo udzielonej pomocy i ustąpienia sytuacji stresowej, terapia może okazać się niezbędna. Nie wolno bagatelizować przedłużającego się napięcia psychicznego, gdyż może być to początek klinicznych postaci zaburzeń, np. depresji, nerwicy,napadów paniki, zaburzeń lękowych uogólnionych,neurastenii czy zaburzeń dysocjacyjnych. Zatem załamanie nerwowe może przyczynić się do rozwoju poważnych chorób natury psychicznej. Objawy kognitywne (poznawcze) – zaburzenia myślenia, problemy z koncentracją uwagi,zaburzenia pamięci, nadwrażliwość zmysłów, natręctwa myślowe, spadek motywacji, zaburzenia orientacji w czasie i przestrzeni, zaburzona zdolność logicznego myślenia, kłopoty z komunikacją.Objawy somatyczne – uczucie chronicznego zmęczenia, problemy ze snem (bezsenność, nadmierna potrzeba snu, częste budzenie się),kołatanie serca, skurcze mięśni, przyspieszony puls, bóle w klatce piersiowej, zaparcia lubbiegunki, kłopoty z oddychaniem, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle brzucha, wymioty,nudności, nadaktywność pęcherza moczowego, nadmierna produkcja śliny, nadmierne pocenie się, zmiany skórne, brak apetytu, oziębłość płciowaObjawy emocjonalne – drażliwość, dysforia, skłonność do irytacji, wybuchy gniewu, złość, wrogość, zmienność nastrojów, stany lękowe, smutek, panika, strach, przygnębienie, nastrój depresyjny, apatia, utrata zainteresowań, unikanie kontaktów społecznych.

Przypuszczameże straciłaś pracę i odebrałaś to jako wielkie niepowodzenie , też przypuszczam że mimo usilnych starań nie znalazłaś pracy, czujesz się gorsza i nie do wartościowana , przedłużająca się sytuacja spowodowała wszystkie Twoje objawy . ,

Co to jest to DDD ? Męczy Ciebie lęk , coś się wydarzyło w Twoim źyciu źe spowodowało takie wycofanie , musisz koniecznie iść do psychologa bo możesz sobie z Tym sama nie poradzić , wszystkie twoje objawy są natury psychicznej .

KEROLAJNA Jesteś całkowicie uzależniona od matki (Mam 22 lata, a teraz, kiedy mama ma wolne, jestem do niej strasznie przywiązana, bo jej obecność jest dla mnie pocieszeniem i otuchą (nie wyobrażam sobie, co będzie jak od poniedziałku wróci do pracy). Matka w ogóle Ciebie nie przygotowała do samodzielnego życia , zrobiła z Ciebie życiową kalekę , nic nie jesteś w stanie zrobić bez niej , masz 22 lata ten stan u ciebie rozwinął się , gdyż musisz już podejmować samodzielne decyzje a Ty nie jesteś w stanie to zrobić stąd lęk i nerwica i te wszystkie bóle . Koniecznie do psychologa i to razem z matką , ona musi razem z Tobą poddać się terapii , koniecznie też do psychiatry leczyć lęki gdyż nie będziesz mogła normalnie funkcjonować jako samodzielna kobieta . 4 lata temu pomagałam 24 letniej dziewczynie właśnie z takimi samymi objawami jak Twoje , tylko pomogła jej terapia u psychologa , teraz jest samodzielna i sobie radzi w życiu ,. pozdrawiam i koniecznie wybierz się do psychologa , jest za darmo , .

Twoja mama ma 83 lata z każdym dniem organizm się starzeje , starość to nie jest przyjemny stan i przychodzi taki moment że nie działają leki i terapie są nie skuteczne , stan Twojej mamy może tylko Ci wyjaśnić lekarz prowadzący mamę , .

Z Twojego opisu wynika że Twój tata ma cukrzyce typu 2 , w ogóle sobie nie zdajecie sprawy z powikłań tej choroby , to co się dzieje z Twoim tatą to skutek powikłań tej choroby , przypuszczam że tatuś unika ruchu a to bardzo poważny błąd . Klasycznymi objawami cukrzycy są poliuria (częste oddawanie moczu), polidypsja (zwiększenie pragnienia), hiperfagia (zwiększenie łaknienia) oraz utrata wagi[7]. Inne objawy, często występujące w chwili postawienia diagnozy, obejmują: historię zaburzeń wzroku, swędzenie skóry, neuropatię, nawracające zapalenia pochwy oraz zmęczenie[3]. U wielu pacjentów nie występują żadne objawy podczas pierwszych kilku lat choroby, która zostaje odkryta podczas rutynowych badań[3]. Osoby z cukrzycą typu 2 mogą rzadko zapaść w nieketonową śpiączkę hiperosmolarną (stan wysokiego stężenia glukozy we krwi powiązany z obniżonym poziomem świadomości i niedociśnieniem)[3]. Powikłania Cukrzyca typu 2 jest chorobą przewlekłą, często skutkującą zmniejszeniem oczekiwanej długości życia o dziesięć lat[4]. Dzieje się tak na skutek szeregu powikłań powiązanych z cukrzycą, takich jak dwu- do czterokrotnie zwiększone ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia, włączając chorobę niedokrwienną serca i udar mózgu, 20 -krotnie zwiększone ryzyko amputacji kończyn dolnych oraz zwiększoną częstość hospitalizacji[4]. W krajach rozwiniętych oraz coraz częściej na całym świecie typ 2 cukrzycy jest największą przyczyną ślepoty pochodzenia nieurazowego i niewydolności nerek[8]. Często łączy się ją także ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń funkcji poznawczych i demencji w wyniku procesów chorobowych tj. choroba Alzheimera i otępienie wielozawałowe[9]. Inne powikłania obejmują: acanthosis nigricans, dysfunkcje seksualne i częste występowanie zakażeń[7].

MAREK I BENA Nie zinterpretuje waszych wyników , chcę tylko zwrócić uwagę że byliście u kardiologa , zrobiono Wam echo serca , co Wam powiedział na to kardiolog ? co zalecił ? jakie zaproponował leczenie ? dziwi mnie że oczekujecie odpowiedzi na portalu o waszych wynikach ,

Witam i pozdrawiam wszystkich borykających się z dodatkowymi skurczami. O statni u mnie coraz lepiej , za wszelką cene postanowiłam całkowicie zmienić moje podejście do skurczy i zmieniłam cały swój styl życia , jak narazie są ofekty . - Zwolniłam tępo życia , zasada odpoczynek po każdym wysiłku . Pracuję po 12 godzin w wolniejszym tępie i nie przejmuję się innymi , robię wszystko co do mnie należy ale bez nadwyrężania się , unikam nerwów , jak mogę to ustępuję jak nie darady to tłumaczę że to nie na moje siły i robię w wolniejszym tępie . - Leki trzeba brać zawsze o tej samej godzinie , biorę 3 x dziennie i bardzo tego pilnuję ( zauważyłam że jak wezmę lakarstwo w południe spóżnione o godzię gdyż w natłoku zajęć ominęłam czas , to miała wieczorem problemy ) - Pilnuję zróżnicowanej diety , dużo owoców i warzyw , - Picie wody szczególnie rano , często zapominałam pić wodę w godzinach rannych do 12 godziny i zaraz objawiało się zawrotami głowy i złym samopoczuciu , moja zasada to do godziny 12 konieczne wypicie 75 mililitrów wody w różnych porcjach do po południa 1 litr , wtedy dobrzę się czuje . - Po wysiłku oddycham 10 minut przeponowo , 6 głębokich powolnych wdechów i 6 wdechów i 6 powolnych wydechów , bardzo uspokaja serce . Przeponowe oddychanie to świadomy głęboki wdech nosem z nadymaniem brzucha , wydech ustami z wciągnięciem brzucha , to ćwiczenie uczono mnie po operacji serca w szpitalu rehabilitacyjnym w Kowanówku . - Spacery i jazda rowerem też bardzo dobrze wpływa na organizm . Pozytywne myślenie i nie przejmowanie się pierdołami .